Selecteer een pagina

‘Ze cijferde zichzelf volledig weg voor haar man en 5 kinderen’

 

Toen ik dat hoorde kromp mijn maag in één. Hoe vaak gebeurt het dat je jezelf wegcijfert voor anderen? Vaak onbewust, het is zo gegroeid en we staan er niet meer bij stil.

Afgelopen week hoorde ik die woorden op de begrafenis van een oudtante van mijn lief. De dame in kwestie had de welgezegende leeftijd van 93 jaar bereikt. Haar oudste zoon vertelde over het leven van zijn moeder en de strubbelingen die zij had meegemaakt.

Zoals dat in die tijd gebruikelijk was voor meisjes, ging ze naar de naaischool om daarna te gaan werken in één of ander atelier. Als je het geluk had mocht je verder studeren en ging je als vrouw het onderwijs in. Ze trouwde met een man uit ‘haar klasse’ en samen stonden ze in voor het kroostrijke gezin. Geld was er wel, maar schaarste nog meer.

Vader ging werken bij de Post en moeder zorgde voor het gezin en orkestreerde de boel thuis. Ze cijferde zich weg voor het geluk van haar man en kinderen. Toen de kinderen uit huis waren en haar man op pensioen kon, overleed hij plots. Haar hele bestaan, haar geluk, haar fundamenten waar zij haar leven op had gebouwd in één keer weg. Er volgden vele periodes van depressies en er weer boven op komen voor deze dame.

Haar zoon vertelde me later dat zijn moeder zich altijd schuldig had gevoeld over het plotse overlijden van haar man. Ze had volgens haarzelf niet goed genoeg haar best gedaan om het hem op de vakantie naar zijn zin te maken. Dit schuldgevoel heeft ze meegenomen in haar graf!

 

Waneer cijferde ik mezelf weg?

Als ik mezelf die vraag stel moet ik schoorvoetend bekennen dat ik dit jarenlang heb gedaan. Niet alleen voor man en kinderen, maar ook voor collega’s en vrienden. Eerst onbewust vanuit een overtuiging dat het zo hoort te zijn (meegekregen van thuis). Na mijn scheiding bewust, omdat ik me in eerste instantie schuldig voelde dat ik de kinderen tekort had gedaan door bij hun vader weg te gaan. Later bij mijn werkgever, omdat ik opkeek tegen die ‘hoge’ managers die het vast beter wisten en konden dan ik. Mondje houden, dan blijf je ieders vriend was mijn manier om mezelf niet te laten horen en maakte mij zo klein. Achteraf gezien ben ik blij dat ik een manager had die mij daar constant in heeft uitgedaagd. Wat vind jij Chantal? was een standaard vraag van hem. Napraten van anderen was géén optie voor hem.

 

 

5 redenen waarom je het doet?

  1. Je voelt in jezelf een grote verantwoordelijkheid voor het geluk van anderen. Je zult er alles, maar dan ook alles aan doen, opdat de ander gelukkig is. Je laat anderen hierdoor over je eigen grenzen gaan en je respecteert ze zelf ook niet. Daarbij is jouw verlangen om er voor de ander te zijn zo groot, dat je meestal je eigen behoeftes en verlangens aan de kant schuift.
  1. Je hebt een conflictenfobie. Je angst hiervoor is zo groot dat je een conflict verbloemt door het ‘aardige’ meisje te zijn. Hierbij spreek je meestal je gevoelens niet uit, omdat je de ander wilt beschermen. Totdat het je teveel wordt. Dan ga je de confrontatie aan met de ander en verliest je kalmte en waardigheid of je verbreekt de relatie.
  2. Je angst om afgewezen te worden zit diep in je geworteld. Die pijn wil je niet nog een keer aangaan, want die      ken je zo goed. Je pleased de ander, opdat deze jou aardig vindt.
  1. Het woord NEE komt niet voor in je vocabulair. Als je al eens nee zegt, voel je je schuldig ten opzichte van de ander. Doe je de ander voor jouw gevoel een groot tekort. Uiteindelijk wil jij er alles aan doen om de ander gelukkig te maken. Want dan voel jij je ook gelukkig.
  1. Je kijkt tegen de ander op: Hij is verbaal sterker, zij is slimmer of beter dan jij en heeft bovendien meer opleiding gevolgd. Je ziet ieders potentieel en talenten, maar dat van jezelf zie je niet.

 

Hulp nodig?

Bovenop dit alles was het voor mij onmogelijk om om hulp te vragen. Door anderen te helpen en dit soms ook te overdrijven hoopte ik soms dat iemand door mijn masker heen zou kijken. Dat ze zouden zien dat ik hulp nodig had, want dat zou ik niet vragen!

 

Angst vervangen door liefde

Uiteindelijk kon ik er niet om heen blijven draaien en ben stappen gaan zetten door de afgelopen 5 jaar verschillende opleidingen en coachings te volgen. Daarin heb ik geleerd om rustig en liefdevol voor mezelf te zorgen. Mezelf te leren vergeven voor alle keren dat ik mezelf heb weggecijferd.

Wat me het meeste heeft geholpen in die periode is op een gezonde en liefdevolle manier grenzen te gaan stellen, die ik zelf respecteer. Tijdens een conflict reageer ik niet meer vanuit angst. Ik vervang angst door liefde en kan hierdoor in mijn ware kracht gaan staan. Dit maakt dat ik nu zaken kan ontvangen. En weet je wat daar zo leuk aan is???

 

Ik kan nu véél meer geven dan vroeger en dat maakt mij gelukkig

 

 

Kun jij wel een liefdevol duwtje gebruiken? Meld je dan aan voor een In Sync gesprek met mij via deze link: https://www.womaninsync.eu/

 

Ik kijk er naar uit je te ont-moeten!

Véél liefs,

Chantal xxx

‘Ze cijferde zichzelf volledig weg voor haar man en 5 kinderen’

 

Toen ik dat hoorde kromp mijn maag in één. Hoe vaak gebeurt het dat je jezelf wegcijfert voor anderen? Vaak onbewust, het is zo gegroeid en we staan er niet meer bij stil.

Afgelopen week hoorde ik die woorden op de begrafenis van een oudtante van mijn lief. De dame in kwestie had de welgezegende leeftijd van 93 jaar bereikt. Haar oudste zoon vertelde over het leven van zijn moeder en de strubbelingen die zij had meegemaakt.

Zoals dat in die tijd gebruikelijk was voor meisjes, ging ze naar de naaischool om daarna te gaan werken in één of ander atelier. Als je het geluk had mocht je verder studeren en ging je als vrouw het onderwijs in. Ze trouwde met een man uit ‘haar klasse’ en samen stonden ze in voor het kroostrijke gezin. Geld was er wel, maar schaarste nog meer.

Vader ging werken bij de Post en moeder zorgde voor het gezin en orkestreerde de boel thuis. Ze cijferde zich weg voor het geluk van haar man en kinderen. Toen de kinderen uit huis waren en haar man op pensioen kon, overleed hij plots. Haar hele bestaan, haar geluk, haar fundamenten waar zij haar leven op had gebouwd in één keer weg. Er volgden vele periodes van depressies en er weer boven op komen voor deze dame.

Haar zoon vertelde me later dat zijn moeder zich altijd schuldig had gevoeld over het plotse overlijden van haar man. Ze had volgens haarzelf niet goed genoeg haar best gedaan om het hem op de vakantie naar zijn zin te maken. Dit schuldgevoel heeft ze meegenomen in haar graf!

 

Waneer cijferde ik mezelf weg?

Als ik mezelf die vraag stel moet ik schoorvoetend bekennen dat ik dit jarenlang heb gedaan. Niet alleen voor man en kinderen, maar ook voor collega’s en vrienden. Eerst onbewust vanuit een overtuiging dat het zo hoort te zijn (meegekregen van thuis). Na mijn scheiding bewust, omdat ik me in eerste instantie schuldig voelde dat ik de kinderen tekort had gedaan door bij hun vader weg te gaan. Later bij mijn werkgever, omdat ik opkeek tegen die ‘hoge’ managers die het vast beter wisten en konden dan ik. Mondje houden, dan blijf je ieders vriend was mijn manier om mezelf niet te laten horen en maakte mij zo klein. Achteraf gezien ben ik blij dat ik een manager had die mij daar constant in heeft uitgedaagd. Wat vind jij Chantal? was een standaard vraag van hem. Napraten van anderen was géén optie voor hem.

 

 

5 redenen waarom je het doet?

  1. Je voelt in jezelf een grote verantwoordelijkheid voor het geluk van anderen. Je zult er alles, maar dan ook alles aan doen, opdat de ander gelukkig is. Je laat anderen hierdoor over je eigen grenzen gaan en je respecteert ze zelf ook niet. Daarbij is jouw verlangen om er voor de ander te zijn zo groot, dat je meestal je eigen behoeftes en verlangens aan de kant schuift.
  1. Je hebt een conflictenfobie. Je angst hiervoor is zo groot dat je een conflict verbloemt door het ‘aardige’ meisje te zijn. Hierbij spreek je meestal je gevoelens niet uit, omdat je de ander wilt beschermen. Totdat het je teveel wordt. Dan ga je de confrontatie aan met de ander en verliest je kalmte en waardigheid of je verbreekt de relatie.

3. Je angst om afgewezen te worden zit diep in je geworteld. Die pijn wil je niet nog een keer aangaan, want die ken je zo goed. Je pleased de ander, opdat deze jou aardig vindt.

  1. Het woord NEE komt niet voor in je vocabulair. Als je al eens nee zegt, voel je je schuldig ten opzichte van de ander. Doe je de ander voor jouw gevoel een groot tekort. Uiteindelijk wil jij er alles aan doen om de ander gelukkig te maken. Want dan voel jij je ook gelukkig.
  1. Je kijkt tegen de ander op: Hij is verbaal sterker, zij is slimmer of beter dan jij en heeft bovendien meer opleiding gevolgd. Je ziet ieders potentieel en talenten, maar dat van jezelf zie je niet.

 

Hulp nodig?

Bovenop dit alles was het voor mij onmogelijk om om hulp te vragen. Door anderen te helpen en dit soms ook te overdrijven hoopte ik soms dat iemand door mijn masker heen zou kijken. Dat ze zouden zien dat ik hulp nodig had, want dat zou ik niet vragen!

 

Angst vervangen door liefde

Uiteindelijk kon ik er niet om heen blijven draaien en ben stappen gaan zetten door de afgelopen 5 jaar verschillende opleidingen en coachings te volgen. Daarin heb ik geleerd om rustig en liefdevol voor mezelf te zorgen. Mezelf te leren vergeven voor alle keren dat ik mezelf heb weggecijferd.

Wat me het meeste heeft geholpen in die periode is op een gezonde en liefdevolle manier grenzen te gaan stellen, die ik zelf respecteer. Tijdens een conflict reageer ik niet meer vanuit angst. Ik vervang angst door liefde en kan hierdoor in mijn ware kracht gaan staan. Dit maakt dat ik nu zaken kan ontvangen. En weet je wat daar zo leuk aan is???

 

Ik kan nu véél meer geven dan vroeger en dat maakt mij gelukkig

 

 

Kun jij wel een liefdevol duwtje gebruiken? Meld je dan aan voor een In Sync gesprek met mij via deze link: www.womaninsync.eu/contact/

 

Ik kijk er naar uit je te ont-moeten!

Véél liefs,

Chantal xxx