Selecteer een pagina

Als jong meisje wist ik al dat er meer tussen hemel en aarde bestond. Toen al had ik een diepgeworteld gevoel dat ik altijd beschermd werd. Dat er iemand over mijn schouder meekeek met alles wat ik deed en doe en mij af en toe advies influisterde. Heel vaak heb ik die stem gevolgd en dan liepen de dingen goed. Maar als ik het naast me neer legde dacht ik achteraf…waarom heb ik die zachte stem niet gevolgd toen het mis ging.

AMBITIEUZE DAME

De eerste keer dat ik echt lijfelijk mijn beschermengel heb ontmoet was op mijn 23ste. Druk bezig om mijn carrière een boost te geven. Op dat moment was ik werkzaam als conference sales manager in een internationaal hotel in Antwerpen. Elke dag in een donkerblauw, strak hoteluniform met jasje, blouse en rok en natuurlijk hoge hakken. Wat vond ik het heerlijk om daarop rond te paraderen.

Op een rustige middag kwam ik van een interne vergadering en liep langs de grote trap terug naar mijn kantoor bij de vergaderzalen. Het tapijt op deze trap was aan het uiteinde van elke trede verstevigd met een ijzeren rand. Omdat ik in de verte mijn telefoon op kantoor hoorde rinkelen zette ik een stevige pas richting de trap die 18 treden naar beneden was. (Ik telde die regelmatig, omdat ik daar rustig van werd ;-)) 

HULP VRAGEN

Die bewuste middag telde ik dus niet de treden, maar nam gehaast de brede trap naar beneden. Bij de tweede trede voelde ik dat mijn linkerhak bleef hangen achter die ijzeren rand. Als in een slow-motion moment voelde ik mijn hele lichaam naar voren hellen. Op dat moment dacht ik…DIT OVERLEEF IK NIET, HELPPPP!!! Die ijzeren randen aan elke trede waren zo scherp dat ik mezelf met gebroken nek en vol diepe sneden onderaan de trap zag liggen. (Allemaal in een fractie van een seconde) .

De klantendossiers die ik in mijn handen had vlogen hoog de lucht in en ook dat zag ik in slow motion. En toen gebeurde het!!! 

 

ANGEL TO THE RESCUE

Terwijl ik naar voren viel, voelde ik een ferme duw tegen mijn rechterbeen dat spontaan naar voren schoot. Hierdoor kwam mijn bovenlichaam iets naar boven. Op dat moment voelde ik een druk aan de voorkant van mijn beide schouders. Iets of iemand onzichtbaar hield mij tegen! Door die steun kon ik in versneld tempo in 3 passen de trap af lopen op die hoge hakken. Beneden aangekomen heb ik mij aan de trapleuning rechtgetrokken en zag de documenten langs mij heen neerdwarrelen op het tapijt. Ik was blijkbaar sneller beneden dan die papieren.

Ik haalde even diep adem en rende naar mijn kantoor, alsof er niets aan de hand was. Daar aangekomen nam ik de hoorn op en hoorde aan de andere kant van de lijn een klik. Te laat!!

 

NO STRESS ANYMORE

Ik zakte neer op mijn bureaustoel en keek naar de documenten die een eindje verder op het tapijt verspreid laggen. What just happened? Verdwaasd keek ik wat rond mij heen en stond op om alle spullen aan de trap te verzamelen. Bij de eerste stap schoot ik in de lach:  mijn strakke kokerrok was aan de split achteraan ongeveer 15 centimeter ingescheurd, door de grote stapppen. Toen nam ik het besluit om het echt wat rustiger aan te doen…

Dat moment staat in mijn geheugen gegrift, omdat het de eerste keer was dat ik in fysiek contact kwam met één van mijn beschermengelen.

 

Heb jij zelf ook al eens contact gehad met een engel? Of heb jij jouw beschermengel gezien of ken je iemand die een engel heeft ontmoet? Laat jouw verhaal achter onder deze post of stuur mij een mail op chantal@womaninsync.eu.

 

Ik ben super benieuwd naar jouw verhaal.